Te Paard!

Hoe hijs je jezelf weer in het zadel na je zwangerschapsverlof?

Iedere moeder weet hoe bevreemdend, anders, de wereld aanvoelt de eerste weken met een nieuwe baby. Gelukkig hoef je niet van de één op de andere dag terug te veranderen van een wiebelige nieuwe moeder vol hormonen, in de gewaardeerde professional die je was voor je verlof. Het is handig om, voor je terug gaat naar de werkvloer, op zijn minst een staat te hebben bereikt waarin je geen middagdutjes nodig hebt of in huilen uitbarst als je iemand je opbouwende kritiek geeft.

Weer aan het werk, of nog even niet?

In Nederland staat er zestien weken voor betaald zwangerschaps- en bevallingsverlof, waarvan tien tot twaalf weken na de bevalling. Weken waarin je fysiek herstelt, geniet van je baby en jezelf voorbereidt op een werkend leven met oppas of crèche. Dat is fysiek en emotioneel best een traject dat niet bij iedereen hetzelfde verloopt, of volgens dezelfde tijdslijn. Ik ken moeders die stonden te trappelen om weer aan het werk te gaan. Die het gewoon echt niet leuk vonden om alleen thuis te zijn met een baby, hoe verliefd ze ook waren op hun nieuwe mensje. Maar ik denk dat de meeste vrouwen juist graag iets langer willen genieten van hun bijzondere tijd of er simpelweg niet klaar voor zijn na tien weken. Als je het je kunt veroorloven om onbetaald ouderschapsverlof te nemen, is dat natuurlijk heerlijk. Je stelt de terugkeer naar het werkende leven nog een tijdje uit en stapt veel steviger de werkvloer weer op. En weer anderen zien hun carrière opeens in een heel ander licht, na een paar maanden weg uit hun werkomgeving en met een vers gezin. Die gooien het roer om, gaan iets heel anders doen of stoppen helemaal met werken. En dat is allemaal goed, zolang je je niet al te erg laat leiden door hormonen en onzekerheid.

Zelf ga ik na mijn verlof op zoek naar een nieuwe baan. Een interessante tijd met gelukkig genoeg opties en nieuwe avonturen in het vizier. Maar ook een situatie zonder oude vertrouwde baas bij wie je bergen credits hebt opgebouwd en die zegt: “Kom alsjeblieft terug! We kunnen niet langer zonder je!” Die een bloemetje op je bureau zet en je rustig je werktijden laat opbouwen. Best spannend dus…

Werk stress? Een baby relativeert!

Ik heb gedurende mijn verlof veel nagedacht over de voordelen van een rustiger baan of het oppakken van freelance klussen: meer tijd voor mijn gezin en makkelijker om de balans te houden. Uiteindelijk heb ik besloten toch te zoeken naar een uitdagende baan die groei biedt, ook als dat betekent dat ik stevige uren moet maken en moet reizen. Ik was na mijn eerste verlof bang dat ik de stress van een drukke baan niet zou aankunnen. Hard werken met een baby erbij om voor te zorgen als je thuiskomt, in plaats van lekker bij te komen van de stress in een restaurant, de gym of met een ongestoorde nacht slaap. Wat een geluk toen ik erachter kwam dat een baby enorm relativeert! Ik ervoer tot mijn opluchting dat de werkstress van me afgleed zodra ik mijn dochter in de ogen keek op de crèche. Natuurlijk, racen om haar voor sluitingstijd op te halen en een gebroken nacht voorafgaand aan een belangrijke presentatie zijn niet fijn. Maar over het algemeen viel het werken met een baby me 100% mee.

aan het werk moeder mama

Nieuwe hakken

Dus deze keer hou ik mezelf voor dat praktische problemen er zijn om opgelost te worden en dat de logistiek van het gezin niet totaal van mij afhankelijk is. Ik vertel mezelf dat een nieuwe start me de kans geeft om mijn werk/privé balans vanaf dag één goed te bewaken door heldere verwachtingen te scheppen op mijn werk en meer hulp in te schakelen thuis. Dus stof ik mijn CV af en pak ik de telefoon om wat verkennende gesprekken te plannen. En stiekem verheug ik me alvast een beetje op de dag dat ik met een beker Starbucks in de hand en op nieuwe hakken weer een kantoorgebouw binnenloop met alleen volwassen mensen, voor mijn eerste werkdag.

Deze blog is geschreven door Gastblogger Zeemeermama!

Balans werk en privé? Je hebt het zelf in de hand!

Balans werk en privé? Hoe hou je het zelf in de hand? Vandaag op Internationale Vrouwendag – de dag waarop wordt stil gestaan bij het gevoel van solidariteit en strijdbaarheid van vrouwen overal ter wereld – blogt gastblogger Jozefien hierover.

Nieuwe baan! 4 dagen werken? Het moest niet gekker worden! Maar de baan lijkt interessant, de collega’s leuk en een mooie organisatie. En praktisch gezien: dicht bij huis (15 km), oppas voor de kinderen geregeld en, het belangrijkste, mijn man is vrijdag vrij om onze 3 kinderen op te vangen. Het plaatje zag er top uit! Dat had ik even goed georganiseerd. Ja ja, mama heeft een nieuwe baan!

Bleek de praktijk even tegen te vallen…

Dichtbij huis klinkt op papier erg goed. Nadeel van die 15 km echter was dat deze door de welgevreesde Coentunnel liep, ’s ochtends en ja dus ook ’s avonds dikke file. Na een paar dagen was ik er al achter dat dit fileleed mij wel eens de das om kon doen. Ik had geen tijd meer ’s avonds voor mijn kinderen, doordat ik in hun tijd in de auto zat te wachten totdat ik weer een meter op kon schuiven. Terwijl ik dat moment met hen ’s avonds juist zo belangrijk en gezellig vind. Wat nu?!? Juist, je gaat meten. Want hoe lang deed ik er nou echt over van deur tot deur. Was het echt zo lang, of was het puur gevoel? Na 2 weken had ik een resultaat waar zelfs de meest doorgewinterde filerijder niet blij van wordt. Ik kon wel janken.

Als klap op de vuurpijl kwam mijn man ook met spetterend nieuws: hij zou 150 km verderop fulltime gaan werken voor de duur van 1,5 jaar om zo eindelijk te kunnen worden wat ie altijd al heeft willen worden. Super leuk natuurlijk…voor hem. Maar hoe zit het dan met de vrijdag?!?

Dus daar zit ik.

3 dagen in de week waarop ik kruipend van huis naar werk en van werk naar huis rijd, een vrijdag waarop het op werk zo rustig is dat ik kanonnen kan afschieten en de kinderen alleen thuis zijn. Juist ja. Tijd voor actie. Want wat wil IK eigenlijk? Ik wil…

  • op tijd thuis zijn, zodat ik met mijn kinderen kan eten en het avondritueel rustig kan doorlopen.
  • op vrijdag thuis zijn zodat ik de kinderen kan opvangen en er voor ze kan zijn.
  • projecten draaien op mijn werk waar ik energie van krijg, zodat ik met plezier naar mijn werk ga.
  • En ik wil dat mijn gezinloze baas dit plaatje ook heel erg voor zich ziet!

Stap 1 is gezet à wat wil ik?

GoalEn dan kom je natuurlijk bij stap 2.

Hoe ga ik dit realiseren?

En daar zijn vaak partijen bij nodig die jouw plan niet altijd voor de hand vinden liggen. Zo had mijn baas liever dat ik 36 uur ging werken i.p.v. mijn geëiste 32 uur en thuiswerken behoorde niet tot de mogelijkheden.

Een goede voorbereiding op het gesprek met mijn baas was dus noodzaak. Waar begin je dan? Ervoor zorgen dat ik onmisbaar ben. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Gelukkig kwam ik er in mijn werk snel achter dat het bedrijf bepaalde skills mist die ik toevallig wel in huis heb. Lucky me. Dus na een paar weken me daar volledig op te hebben gericht, kreeg ik een signaal dat nu het moment was aangebroken. Dat signaal kwam van een collega die in de boom op dezelfde hoogte als mijn baas op een tak zit. Of ik alsjeblieft met hem wilde trouwen, want hij kon echt niet meer zonder mij en ja dat had hij mijn baas ook al verteld. Yes! Hoe recht voor z’n raap wil je het hebben. Mission almost accomplished.

just do it

Een goede voorbereiding is het halve werk

De volgende stap werd mijn gesprek zo voor te bereiden dat mijn baas niet anders kon dan akkoord gaan met mijn voorstel. Als ik echt zo onmisbaar was, dan zou ze het niet leuk vinden als ik weg zou gaan.

Dus begon ik mijn gesprek met het feit dat mijn man ver weg een meer dan fulltime baan had gevonden, punt. Ze reageerde gelukkig zoals ik had verwacht. Ik zag grote ogen en de denkwolk met ‘Shit!!!’ verschijnen. Goed, ze denkt dat ik nu dus mijn baan ga opzeggen. Nu langzaam de pijn verzachten. Dus vertelde ik dat het voor mij logistiek gezien wat aanpassingen vergt m.b.t. mijn baan en dat ik daarom graag op vrijdag thuis zou willen werken. Haar reactie kwam sneller dan snel: ‘Ja dat mocht! Was echt helemaal prima!’ Check. En op de vraag of ik op drukke filedagen wat eerder weg kon zodat ik thuis alles in het gareel kon houden, kreeg ik ook een ‘natuurlijk, helemaal geen probleem’-reactie. In gedachte maakte ik een dansje op haar tafel. Hoe fijn als je plan werkt!

Ik was er natuurlijk nog niet helemaal. Na deze stap komt nog een hele belangrijke stap: het uitvoeren van datgene wat bereikt is. Dus na het gesprek heb ik gelijk mijn agenda aangepast en tevens de handtekening onder mijn mailadres voorzien van een ‘op vrijdag werk ik thuis’ tekst. Het moge maar duidelijk zijn voor de rest van de wereld dat ik goed voor mezelf zorg.

Wil je meer lezen over balans? Lees dan de blog 4 stappen naar balans.

Mijn interne stemmetjes

Met mezelf op vakantie om op te laden. ME TIME! Belangrijk ingrediënt voor een Mambitieus leven. Alleen op vakantie is heerlijk, maar ook confronterend want ja hoor… daar zijn de innerlijke stemmetjes. Hoe ga je daar mee om? Ik schrijf daarover in deze blog.

Gevoelsmatig was het (nog) helemaal niet nodig. Maar twee jaar geleden heb ik met mezelf (en met mijn man) de afspraak gemaakt dat ik ieder jaar met mezelf op vakantie ga. Met de doelstelling: tot rust komen, de batterij opladen en met niemand rekening hoeven houden. Op die manier kan ik weer vol energie al mijn rollen vervullen. En most important of all.. er ook nog van genieten.

Twee jaar geleden ben ik op vakantie “gestuurd”. Ik was overspannen en het lukte me niet om in mijn gewone omgeving tot rust te komen en te ont-spannen. Het was de beste zet ever! Ik kwam weer enigszins opgeladen terug en had in ieder geval de mogelijkheid om me ook thuis weer te kunnen ontspannen en op te krabbelen uit het overspannen zijn. Mezelf weer te kunnen zijn.

En nu, twee jaar later hou ik me aan die belofte en zit ik (luxe poes) in het zonnige Kaapverdië in een resort op het eiland Boa Vista met uitzicht over de zee. Heerlijk zul je denken en ja dat is het zeker.

En dan?

Al gauw komen mijn interne stemmetjes naar boven die overal wat van ‘vinden’. Mijn interne stemmetjes zeggen dingen als: “ik bevind me tussen alleen maar oude mensen”. Ik krijg te maken met een digitale detox want er is geen telefoonbereik en slechte wifi. Vele van jullie zullen zeggen: “oh wat lekker!” Zou ik misschien thuis ook gedacht hebben. Maar ik merk dat ik het helemaal niet fijn vind. En met kers op de taart er is een animatie team die alleen maar druk doet en notabene in het Italiaans!

Ik wil gewoon lekker chillen en tot rust komen! Mogelijk zul je nu denken; “jeetje verwend nest, geniet er van!” En terecht… Die gedachte heb ik zelf ook (nog een stemmetje). Maar weet je. Dit soort stemmetjes zijn toch heel normaal? Jij hebt ze vast ook!

Laat ik the positive side bekijken. Ik ben me bewust van mijn stemmetjes. Ik ben er niet trots op en probeer ze weg te drukken. Grootste fout ever! Dan geef je het juist aandacht en wordt het alleen maar groter. Zo ook bij mij. Wanneer ik niet in de situatie ben om hier rustig op te reflecteren, in het dagelijks leven, blijf ik hier hoogstwaarschijnlijk mee in gesprek en wordt mijn irritatie alleen maar groter. Fijn inzicht.

Energy flows where the attention goes

Maar nu heb ik de ruimte om te reflecteren, er mogelijk iets van te leren en bovenal mee te oefenen. De uitdaging zit hem erin de stemmetjes te leren kennen, ze te omarmen en er mee leren omgaan. Dus wat doe ik… Ik begin met de techniek van een van mijn voorbeelden Berthold Gunster: OMDENKEN. Maak van je probleem een mogelijkheid in plaats van een catastrofe.

Omdenken maar

Ik voel minder connectie met de oudere mensen, dus vind het makkelijker om het contact niet aan te gaan. Normaal klets ik met iedereen… En nu heb ik dus de kans om lekker te genieten van tijd met mezelf. Dat is na een tijdje best eenzaam voor zo een type als ik op een plek waar je in ene enorme afkickverschijnselen krijgt door het gebrek aan contact met je naasten, vrienden en facebookvrienden (ja, dat is een soort verslaving geworden kom ik ook nog eens achter). Dus ik ga met de oudere mensen in gesprek en begin hun aanwezigheid te waarderen.

me time mambitieusVoor mijn digitale detox spreek ik met mezelf af dat ik op gezette tijden naar een plekje ga waar er wifi is. Wanneer ik het resort verlaat ben ik offline en kan ik alles tot me nemen zoals het is. Dit wil ik thuis ook proberen vast te houden. Op gezette tijden ben ik ‘online’. En voor wat betreft het animatie team? Ik omarm ze… ik doe mee! Je lacht je ballen uit je broek als je mij mee ziet doen. Aerobics in de ochtend op het strand, beachvolleybal, dansles en ik sluit de dag af met yoga. Ik heb het nog druk! Hahaha…

En bijkomend voordeel: ik versta niets van het Italiaans! Ik kan me dus gemakkelijk afsluiten voor het gepraat en val heerlijk in slaap in het zonnetje of kan ongestoord mijn boek lezen. Ik laat het allemaal los en ik geniet! ME time started!!!

Wat zijn jouw interne stemmetjes en hoe ga jij er mee om? Mijn tip: leer ze te omarmen en om te denken. 

Projectteam of liefdespaar?

Hoe zorg je ervoor dat je weer een leuk stel wordt, terwijl je samen een gezin runt?

We lopen nog net niet high-fivend langs elkaar in de gang. Hij komt binnen na een
uitwedstrijd van de oudste, jij sprint net naar buiten op weg naar de zwemles van de middelste. De baby wordt halverwege de voordeur overgedragen, vergezeld van instructies over de boodschappen, de wasdroger en de vertrektijd voor het verjaardagsfeestje aan het eind van de middag. Luie zaterdagen met winkelen en een romantisch hapje eten bestaan al lang niet meer. Het succes van de zaterdag wordt bepaald door de conclusie, ‘s avonds op de bank, dat je het allemaal weer hebt gered. Treurig? Misschien… Iedereen heeft fijn gehockeyd en gezwommen, de koelkast is vol en de was is schoon. Maar wat is het waard als je op een dag tegenover elkaar zit en je niet meer weet waarover je het moet hebben? Of dat je je echt niet meer kunt herinneren wat je ooit zo leuk vond aan elkaar? Zonde!!

Vijf tips om te zorgen dat je als duo managers van een leuk gezin, ook weer een leuk stel wordt

  1. Date night! Vergeet niet om regelmatig samen uit te gaan. Met zijn tweeën ja.
    Tegenover elkaar. In een restaurant.
  2. Gun jezelf en elkaar (!) activiteiten zonder de ander of het gezin om de batterij op te laden. Filmpje met je bestie, naar het voetballen met de mannen. Kijk eens hoe leuk je weer jezelf wordt.
  3. Kids first? Ja, maar af en toe mogen ze zich ook naar jou en je partner plooien.
  4. Luister naar je eigen behoeften. Waar heb jij zin in? En maak daar tijd voor. In plaats van te wachten toter een gaatje is en dan na te denken wat je met dat momentje
    gaat doen.
  5. Spreek vaker je waardering uit voor de ander, en voor wat de ander doet. Moet je zien wat je terugkrijgt!

Happy Valentine’s Day!relatie en kinderen

Deze blog is geschreven door Gastblogger de Zeemeermama!

5 jaar Mei An coaching training & inspiratie

Vandaag 5 jaar geleden, stapte ik de Kamer van Koophandel van Amsterdam binnen om Mei An coaching training & inspiratie in te schrijven. Na het afronden van een prachtige twee jarige coachopleiding en mijn Masters NLP besloot ik mijn droom in daden om te zetten. Ik ging de uitdaging aan. Het starten van mijn eigen bedrijf Mei An coaching, training & inspiratie.

Eerst kleinschalig coachen aan de keukentafel, wat langzaamaan is uitgegroeid tot wat het nu is. Juli 2015 heb ik afscheid genomen van mijn baan in loondienst en als zelfstandige aan het werk vanuit Mei An. En wat is dat een goede keuze geweest. Het volgen van mijn hart, volledig authentiek kunnen zijn en blijven en datgene doen waar je zelf blij van wordt. Andere blij maken in hun persoonlijke situatie, zakelijke sfeer of zelfs groter wanneer het om organisatorische verbeteringen gaat. De afwisseling tussen het coachen, trainen, spreken en inspireren maakt het werk enorm gaaf. Ontzettend dankbaar ben ik voor de mensen om mij heen die mij inspireren, supporten en vertrouwen geven. Bedankt!

Coaching

De afgelopen 5 jaar heb ik mooie en bijzondere individuele- en team coachsessies mogen begeleiden. De vraagstukken waren uiteenlopend op het gebied van persoonlijke effectiviteit, Lean tot aan samenwerking. Bedankt coachees voor jullie openheid, vertrouwen en voor het feit dat mijn klantenbasis door jullie – dankzij mond tot mond reclame – is gegroeid.

Training

Op trainingsgebied heb ik de gecertificeerde Lean Yellow Belt en Lean Green Belt, de NLP technician, het Mambitieus programma en verschillende workshops gefaciliteerd. Met UNC Plus Delta en 12Mprove ben ik een samenwerking aangegaan. In 2017 zetten we deze succesvolle samenwerking voort. Gezien de enthousiaste reacties zal ik in 2017 de workshop Op de Man af en het Mambitieus programma weer geven.

Dit jaar heb ik met veel fijne collega’s in het werkveld mogen samenwerken en ik kijk er naar uit om dit voort te zetten.

Inspiratie

Zoals jullie mogelijk hebben meegekregen heb ik dit jaar mooie huwelijken mogen voltrekken als Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand (trouwambtenaar). Met name via de gemeentes Amstelveen en Aalsmeer. Intussen als freelance trouwambtenaar onder de naam Mei An trouwt. Bijzonder om onderdeel te zijn van zo een belangrijke dag.

Mambitieus

Het doel van Mambitieus is ambitieuze moeders met meer energie, effectiever en gelukkiger hun rollen laten vervullen. Dit jaar zal ik wederom blogs schrijven ter inspiratie, workshops organiseren en uiteraard het meerdaags Mambitieus programma faciliteren. Daarnaast zal ik inspirational talks houden bij verschillende bedrijven en instellingen om Mambitieus actief op de kaart te zetten.

Zoals jullie lezen zal mijn aandacht in het bijzonder uitgaan naar Mambitieus. Mocht jij interesse hebben in Mambitieus of iemand kennen die mij op dit vlak verder kan helpen, dan zou ik het leuk vinden als je mij bij hem/haar introduceert.

Op naar nog veel mooie en succesvolle jaren!

MEI AN coaching training & inspiratie

Ja ik ben moeder en ik werk 40 uur. En nee ik ben niet…

… alleenstaand. Ik ben getrouwd en samen hebben we een zoontje van 2 jaar. We werken allebei. Als onbekende mij vragen waarom ik zoveel werk terwijl ik moeder ben, hebben ze zelf vaak een antwoord klaar. Een oordeel. ‘’Ohhh je bent vast alleen’’ of ‘’Je hebt vast geen keus’’. Ik heb zeker keus! Ik heb ervoor gekozen om moeder te zijn en om te werken aan m’n carrière.

Ik heb ervoor gekozen om een rolmodel te zijn voor mijn zoon. Om hem mee te geven wat gelijkwaardigheid is. Echte gelijkwaardigheid. Niet het klassieke, traditionele mama de hele dag thuis terwijl papa de hele dag aan het werk is. We zijn samen verantwoordelijk voor het gezin, voor de zorg van ons zoontje en voor onszelf. Juist omdat we zo goed voor onszelf zorgen kunnen we beide combineren.

Niet alleen onbekende reageren vreemd op het feit dat ik als moeder zoveel werk. Juist mensen direct in mijn omgeving. Bijv. Als ik zeg dat ik een dagje vrij heb genomen om wat leuks te doen met m’n zoon. ” Ohh ja je hebt een kind dat zou je bijna vergeten, weet hij nog wel wie je bent haha”.. Auw denk ik dan. Ik zou de discussie kunnen aangaan want de personen die zulke opmerkingen maken zijn vaak zelf vader. ” euhh en jij dan?”. Dan krijg je weer te horen ” ik ben een man dat is anders”. Waarom is dat dan anders?

Voor de werkende moeder
Het zou allebei kunnen. Werken en moeder zijn. Maak zelf de keus. Wat zou je graag zelf willen? Er is geen goed of fout. Je hebt gestudeerd, avonden lang jezelf opgesloten om een essay te schrijven of te leren voor een tentamen. Je bent begonnen met studeren omdat je een doel voor ogen had. Een droom. Een stip aan de horizon. Je hoeft geen stap terug te doen. Je kan voor beide kiezen. Je kan nog steeds je doelen realiseren. En ja het is wel hard werken maar dat zijn de meeste dingen in het leven 😉 En voel je alsjeblieft niet schuldig.

Voor de vrouw die twijfelt
Je hebt net promotie gemaakt. Je werkt hard al sinds je afstuderen. Je wil wel ooit moeder worden maar niet nu. Het komt nu niet goed uit. Alles wat je hebt opgebouwd is dan in 1 klap weg. Je denkt ik ben nog jong. Ik stel het nog even uit. Waarom? Het leven gaat door en door. De dagen lijken tegenwoordig sneller te gaan dan ooit. Je hebt altijd wel een reden waarom je het niet zou moeten doen. Stel het niet uit. Je drive ga je niet ineens verliezen. Ik ben van baan geswitcht direct na mijn zwangerschap. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging ‘’ maar je bent net moeder! Bij een nieuwe werkgever moet je jezelf opnieuw bewijzen en hard werken. Wordt het geen tijd om rustig aan te doen?’’. 1 van de reacties die ik destijds kreeg. Ik wist ook niet wat me te wachten stond. Had geen idee hoe het zou zijn. De combinatie van nieuwe baan en moeder zijn. Ik kan je vertellen het was de beste stap ooit!

Voor de werkgever
Maak het je medewerkers makkelijker om ouder te zijn maar ook om een betrokken medewerker te zijn. Ja medewerkers. Zowel vrouwen als mannen. Ga niet moeilijk doen om 4×9 werken , thuiswerken of in de middag een uur eerder weg omdat je medewerker de kinderen van school moet halen. Euhh er staat veel in de cloud en met een VPN verbinding kan je overal bij. Dus dat uurtje is in de avond zo weer ingehaald! Belemmer je medewerkers niet maar facilitair ze juist. Maak het makkelijker om en een gemotiveerde medewerker te zijn en een moeder of vader. We hebben nog een weg te gaan met elkaar. Het is voor de meeste nog heel erg puzzelen. Wie is wanneer vroeg klaar? Wie kan oppassen? Wie kan de kinderen naar zwemmen brengen? Doordat er nog weinig flexibiliteit is van de werkgever raken de ouders in de stress waardoor er 1 persoon een stap terug moet doen en vaak is dit de vrouw!

Er is geen goed of fout. Of je nou 20 uur werkt of 4×9 of 32 uur of je partner is huisvader. Elk gezin is anders. Elke situatie is anders. Gelukkig zijn betekent voor iedereen iets anders. Ik vind alleen dat we als ouder meer gefaciliteerd moeten worden. Dat de combinatie mogelijk moet zijn.

Dit is dus een oproep aan de hele maatschappij! Aan de jonge generatie van nu, de ambitieuze 30’ers, ouders, de werkgevers, de scholen! Het is tijd om samen een stap te zetten. Een stap die past bij deze tijd. 2017. Een stap waar iedereen beter van wordt. De kinderen, de ouders en de werkgevers 😉

Gastblogger Mounia Houari schrijft verschillende blogs en probeert mensen te inspireren en te triggeren om na te denken over jouw toekomst.

Werkende moeders Mambitieus blog door Mouna Houari

Photo by Dora Lionstone

Oliebollen en champagne in zicht! Op naar een stralend 2017!

De laatste dagen van het jaar, 2017 is in zicht. Tijd om terug te blikken, vooruit te kijken, bewust te worden en praten met je dierbaren. De vraag te stellen aan elkaar en aan jezelf: “Hoe gaat het nou echt? Hoe was jouw jaar?” Heb je bereikt wat je wilde? Heb je genoten van wat je deed?

Voor mij was 2016 een spannend, uitdagend en mooi jaar. Mijn eerste volledige jaar als zelfstandige. Het jaar waarin ik mijn business een stevige basis moest geven om te zorgen dat ik dit kan blijven volhouden. Dit keer in plaats van één kindje, nu twee knulletjes verzorgen, opvoeden, van ze genieten en ze ondersteunen daar waar ik kan. Een aantrekkelijke partner proberen te zijn voor mijn man. Een fijne vriendin voor mijn vrienden en vriendinnen. En oh ja, zelf gezond, fit en gelukkig blijven…

Ik zei vorige week – net voor de kerst – met een zeer opgewekte stem tegen een vriendin van mij “jeetje, met alles wat er nu op mijn bordje ligt zou ik eigenlijk hartstikke overspannen moeten zijn?!” Maar ik heb me in mijn werkende leven nog nooit zo energiek en gelukkig gevoeld.

WAT doe ik nou anders dan de jaren ervoor?

Eén ding is heel duidelijk; ik ben dicht bij mijzelf gebleven. Heb de vraag gesteld: WAT WIL IK? Met andere woorden zelf duidelijk hebben wat mijn behoefte is, weten waar mijn grenzen liggen en hulp durven vragen. Want ja, ook dit jaar zijn er genoeg tegenslagen geweest waar ik weer veel van geleerd heb.

Teambuilding voor het thuis team

Er tussen uit met het gezinEen bijzondere keuze dit jaar was dat we zes weken met het gezin op reis zijn gegaan.
FAMILY TIME. Als zelfstandige in je eerste jaar is dit natuurlijk een risicovolle keuze en werd dit door vele mensen afgeraden. Maar wij vonden het belangrijk en hadden het vertrouwen dat dit kon! En wanneer heb je de kans dat je zo lang met het hele gezin een mooie reis kunt maken? Wat was het gaaf om volledig alle aandacht te hebben voor het gezin, de wereld te ontdekken en het “thuis team” te versterken. Noem het teambuilding. Uiteraard was het best hard werken om op reis te gaan met een baby en een peuter.

Het zal niet voor iedereen mogelijk zijn om zo een lange periode met vakantie te gaan; tijd technisch of financieel niet. Maar het kan ook kleiner… Wanneer je denkt dat iets onmogelijk is, maar je hebt wel de behoefte. Kijk dan naar wat je WEL kunt creëren.

ME TIME

Zo merk ik nu wanneer ik stress of onrust ervaar, ik in plaats van harder te werken juist afstand en rust neem. Dan weet ik dat het tijd is voor ME TIME. Voor mij is dat sporten, naar de sauna, met een vriendin samen afspreken of in een heerlijk warm bad. Terug naar de basis; wat is er aan de hand en waar heb ik behoefte aan? Van daaruit ben ik efficiënter, effectiever en veel prettiger om mee samen te zijn.

Dit neem ik graag mee in het nieuwe jaar. Veel beter naar mezelf luisteren, voelen en dus af en toe de rust en afstand opzoeken. Dan weet ik beter wat mijn behoefte is en waar mijn grenzen liggen. En de hulpvraag blijven durven stellen; aan je partner, vriendin of een coach.

De laatste dagen van het jaar zijn een goed moment om vooruit te kijken en met jezelf en mogelijk ook met je partner af te spreken wat je anders gaat doen. Heb je behoefte aan een gesprek met iemand die wat verder van je af staat? Neem dan contact met me op. Wie weet kan ik jou hierbij verder helpen. Terugblikken, reflecteren, leren en bepalen waar jij je op gaat richten in 2017!

Fijne jaarwisseling!

RUST… cadeautje

Hulde aan niets te beleven… RUST

Er even tussenuit met z’n tweeën is lang niet zo makkelijk als het lijkt. Door de drukte van alledag komt het plannen van dat momentje weg met z’n tweeën praktisch gezien niet op prioriteit 1 of 2 en wordt daarmee iedere keer vooruit geschoven. En mocht je dan een datum hebben geprikt, dan moet nog de keuze gemaakt worden waarheen. Weekendje Maastricht? Of een paar dagen naar Lissabon? Ergens skiën? Waar hebben we zin in? Ons antwoord: rust, uitslapen, tijd voor elkaar, een goed bed en lekker eten. That’s all we want!!!

Zo gezegd, zo gedaan

Na wat moeite gedaan te hebben voor het vinden van een oppas, kunnen we doorpakken. Computer dicht, tas inpakken, dikke knuffel aan de kids en de auto in. Op naar het magische Drenthe! Het bordje Plopsaland is in zicht. Met een grote glimlach op ons gezicht laten we dit kinder walhalla aan ons voorbij gaan en rijden we door naar onze bestemming: Coevorden

Kasteel Coevorden is in zicht! Sprookjesachtig door de kerstlichtjes en twee gave vuurkorfen voor de deur, worden we bij binnenkomst verwelkomd in de hal waar een openhaard staat te branden. We ploffen op de stoelen bij de openhaard neer en bestellen een glaasje bubbels om dit heugelijke feit te vieren.

RUST

Weg van de dagelijkse beslommeringen, rust en aandacht voor elkaar tijdens een heerlijk diner bij de open haard.

Diner bij de open haard

Aangezien de reis naar Coevorden genoeg was om de laatste praktische dingen te bespreken, hebben we bij aankomst weer een gesprek als een verliefd stel. Fijn om even echt aandacht voor elkaar te hebben. Met hartjes in onze ogen lopen we hand in hand naar het restaurant. We nemen plaats aan een van de tafeltjes in het restaurant bij de open haard en trakteren ons op een heerlijk 5 gangen diner met als extraatje een perfect uitgekozen wijnarrangement. Kleine gerechten die sierlijk zijn opgedekt en daarnaast erg smakelijk zijn.

Met een volle maag lopen we de avond in op weg naar ons bed. Een mooie, ruime, smaakvol ingerichte kamer en een heerlijk groot, wit opgemaakt bed! Na een ontspannen bad, springen we in bed en zijn we knock out.

Uitslapen!

Rond 7 uur worden we wakker om vervolgens te beseffen dat dat absoluut niet nodig is en slapen we door tot half 10! Voor een klein extraatje wordt ons ontbijt op bed gebracht. Een schattig picknickmandje gevuld met van alles; thee, koffie, jus d’orange, croissantjes, fruit en ga zo maar door. Als twee jonge pubers grinniken we van dit cadeautje en in stilte genieten we van deze relaxte start van de dag.

In Coevorden zelf is niet veel te doen. Wat eigenlijk best lekker is! We struinen door de rustige straten, lopen wat winkeltjes in, gaan uitgebreid een kopje koffie drinken en kunnen de krant van A tot Z op ons dooie gemakje lezen zonder gestoord te worden. De sauna laten we dit keer aan ons voorbij gaan, maar is voor de volgende keer echt weer de moeite waard.

Wat doet ons dit goed; niet alleen onze relatie, nee ook mij als persoon. We beloven elkaar dat we dit minimaal 4 keer per jaar gaan doen en plannen gelijk ons volgende weekendje weg!

Cadeau voor jullie

Ik kan me goed voorstellen dat meerdere Mambitieuze dames onder ons en hun partners in crime hier behoefte aan hebben. Daarom heb ik een cadeautje voor jullie! Een mooi begin van het nieuwe jaar. Onder vermelding van het codewoord ‘Mambitieus’ kunnen jullie ook deze ervaring hebben. Twee overnachtingen, inclusief ontbijt en een 5 gangendiner voor 2 personen bij Kasteel Coevorden voor maar liefst €139,00. Dit is uiteraard op basis van beschikbaarheid en exclusief verblijfsbijdrage (á €3,00 p.p. per nacht). Laat deze kans niet aan je voorbij gaan en boek jouw momentje van Rust. Ik hoor graag hoe het was en of je er ook zo van hebt genoten!

Geen blog missen?

Via mijn Facebook pagina of de specifieke Mambitieus Facebook pagina blijf je op de hoogte wanneer er een volgende blog is. Like de pagina en je mist er geen een. Of stuur mij jouw mailadres om op de hoogte te blijven.

Uit balans? 4 stappen naar balans

Uit balansTja, dan gebeurt er wat onverwachts. Op je werk, in je relatie of in je vriendschap. Iets wat je niet zag aankomen. Het raakt je. Je raakt uit balans. Je wordt boos, emotioneel, onzeker of enorm geïrriteerd. Een emotie die niet lekker aanvoelt en je alles behalve blij maakt. En nu?!

Een vaak voorkomende coach-vraag die voorbij komt en zo ook bij mij persoonlijk speelt. Belangrijk is om alles op een rijtje te zetten.

Blijf heel dicht bij jezelf. Juist door die emotie – groot of klein – en het effect op jou, mag de aandacht krijgen. Het is een teken dat er iets is. Los van wat anderen er van vinden.

Wat nu?

Vier stappen om weer meer in balans te komen.

  1. Ga eerst de feiten na. Wat is er daadwerkelijk gebeurd wat je zo raakt?
  2. Wat voor gevoel heeft het bij jou losgemaakt? En neem je gevoel serieus. Ookal kunnen de feiten klein zijn. Bij jou raakt het een gevoelige snaar.
  3. Wat voor indruk heb je hier aan over gehouden? Welke conclusie trek jij hieruit? Wat betekend dit voor jou?
  4. Het is gebeurd. Dat kun je helaas niet meer omdraaien. Maar met wat je nu weet: wat wil jij? Dus eigenlijk stel je de vraag: ‘wat wil ik?’ Los van wat anderen van je vinden en/of verwachten.

Wat wil IK eigenlijk?

Lukt het niet alleen, dan kun je altijd iemand vragen om hulp hierbij. Belangrijk is dat hij/zij je geen adviezen geeft. Wanneer je dit helder hebt voor jezelf, dan kun je altijd het gesprek aangaan – open en eerlijk. Of bepalen wat je er vervolgens mee wilt doen. Blijf denken in kleine stapjes. First things first. Begin bij het belangrijkste.